Poetry awoke from Sleeping City

Poetry awoke from Sleeping City

Time passes as night blooms.
Time withered away the hurtful memories,
Her lips awoke the sleeping city,
Blood dripping from the lustful sword,
From nigh' to morn' te' crows knew,
Crows await the night at dusk

กาลเวลาผ่าน ไป......เหมือนกับดอกไม้ที่เบ่งบาน ยามค่ำคืน
ดอกไม้เริ่มเหี่ยวโรยไป ตามกาล..... กับความทรงจำที่ยังคงคับแค้นอยู่ในใจ
ริมฝีปากของเธอเผยอขึ้น........ จากเมืองที่หลับไหล.....
หยดเลือดที่หยดจาก ปลายดาบที่บ้าระห่ำคุ้มคลั่งด้วย กิเลศ ราคะ
อรุณรุ่ง สายัณห์ และ ราตรี "รัตติกาล" นกกายังรู้
เหยี่ยวราตรี... ผีเสื้อกลางคืน....หิ่งห้อย......
Auther Jack Goldstein